Αν σε ένα κόμμα «βγάζει νόημα» το ποσοστό που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις αυτό είναι σίγουρα η ΝΕΑΡ. Η Έφη Αχτσιόγλου, που σήκωσε τη γροθιά της και έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή τα μέλη του κόμματος δεν κατάλαβαν το ηγετικό της χάρισμα και στήριξαν Κασσελάκη..
Η Έφη Αχτσιόγλου που ξέχασε (μαζί με όλη την παλιοπαρέα) να επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ επί Φάμελλου, χωρίς κανείς να καταλάβει το λόγο, το τερμάτισε. Συνέκρινε με έναν μαγικό τρόπο τον Βιγκανισμό και τον Τραμπισμό, τα έβαλε στο μπλέντερ και μας έδωσε μαγικές στιγμές γέλιου σε έναν Γενάρη που έφυγε άγρια και σε έναν Φλεβάρη που μπήκε επίσης βίαια.
«Η επιλογή της χορτοφαγίας απορρέει από τη συνεχή προσπάθεια να μπούμε στη θέση του άλλου, να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά του μάτια, να νιώσουμε τον δικό του πόνο. Υπ’ αυτό το πρίσμα, πράγματι, βιγκανισμός και τραμπισμός δεν πάνε μαζί. Όσο ενισχύεται ο δεύτερος, θα μειώνεται η επιρροή του πρώτου», είπε και έμεινα εγώ να αναρωτιέμαι αν δικαιούμαι να διαφωνώ με τον Τραμπ τρώγοντας τραγανιστούς γιαγιαδίστικους κεφτέδες.
