Αθηναϊκή καραμπόλα: φεύγει ο Κώστας, μπαίνει ο Θάνος;
Δεν έχει κλειδώσει ακόμα, αλλά τα πουλάκια στο δημαρχιακό μέγαρο ψιθυρίζουν ότι ο Κώστας Μπακογιάννης φλερτάρει σοβαρά με την κάθοδο στην Α’ Αθηνών — αφήνοντας ανοιχτή τη θέση του δημάρχου για άλλες… πολιτικές φιλοδοξίες. Κι εκεί που η καρέκλα φαίνεται άδεια, σκάει ο Θάνος Πλεύρης. Ο οποίος, καθόλου τυχαία, έχει αρχίσει να «κόβει κίνηση» για τον Δήμο, σε περίπτωση που ο Κώστας φύγει.
Η μετακίνηση θα έχει ενδιαφέρον, γιατί δεν μιλάμε για ένα απλό reshuffle, αλλά για μια κομψή πολιτική εναλλαγή: ο Μπακογιάννης ανεβαίνει στο βουλευτικό ρινγκ με βλέμμα στραμμένο στο ευρύτερο γαλάζιο μέλλον, ενώ ο Πλεύρης κατεβαίνει στην τοπική αυτοδιοίκηση με φόρα – και πιθανόν με το χρίσμα.
Η ΝΔ στην Αθήνα φαίνεται πως ετοιμάζεται για παιχνίδι νέων ρόλων. Το μόνο που μένει είναι να δούμε ποιος θα μπει στη σκηνή όταν πέσει η αυλαία του Μπακογιάννη στο δημαρχείο. Διότι σε αυτή την παράσταση, κανένας ρόλος δεν μένει κενός για πολύ…
Ο Γρηγόρης, οι φωτογραφίες και τα κουκιά
Μπορεί το συνέδριο της ΝΔ να απέχει λίγο ακόμη, αλλά κάποιοι έχουν ήδη πιάσει δουλειά. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, για παράδειγμα, δεν περιμένει τις κάμερες της αίθουσας. Έχει ξεκινήσει ήδη… φωτογράφιση με τους “μεσαίους”, αυτούς που δεν βγαίνουν στο γυαλί αλλά κουβαλάνε ψήφους και παραγοντική δύναμη.
Δεν πρόκειται για selfies τυχαίας παρέας – είναι η παλιά, καλή τέχνη της δικτύωσης που φέρνει επιρροή και μετράει σε συνέδρια. Γιατί όπως λέει και ένας παλιός νεοδημοκράτης: οι μάχες δεν κερδίζονται στην κορυφή, αλλά στη βάση. Και ο Γρηγόρης το ξέρει αυτό πολύ καλά.
Κρατήστε το: η παρουσία του στο συνέδριο δεν θα είναι απλώς αισθητή. Θα είναι σημειολογική. Για κάποιους, προειδοποιητική. Για άλλους, καθησυχαστική. Για όλους, δεδομένη.
Ο εκλογικός νόμος και το μπόνους της… κακιάς ώρας
Σήμερα, πάμε στα «χοντρά»: όχι σε δημοσκοπήσεις, αλλά σε κανονικούς νόμους. Νόμους που γράφτηκαν με μελάνι… αισιοδοξίας. Ο περίφημος 4654, ο εκλογικός νόμος-παιδί του Γιώργου Γεραπετρίτη, έβαλε τον πήχη για το μπόνους των 50 εδρών στο 25%, γιατί –τι να κάνουμε τώρα– πίστευε ότι η ΝΔ του Κυριάκου δεν θα κατέβει ποτέ τόσο χαμηλά. Ίσως ούτε καν να ξέρει πού βρίσκεται αυτό το 25%…
Μόνο που τώρα, κάποιοι άλλοι έχουν βάλει στόχο ακριβώς αυτό: να μην περάσει ο Κυριάκος ούτε από κάτω από τον πήχη – για να μην πάρει μπόνους ούτε… μπισκότο. Το σενάριο «να πέσει κάτω από το 25%» φαντάζει σε μερικούς ως ο μόνος τρόπος να αδειάσει ο δρόμος. Κι αν δεν τα καταφέρουν, αρκούνται και με λίγο πιο light ήττα. Ό,τι κάτσει κάτω από 30%, δεν τους χαλάει καθόλου.
Κι έτσι, ο νόμος που σχεδιάστηκε για να προστατεύει την πολιτική σταθερότητα, μπορεί να αποδειχθεί… μαχαιράκι στην πλάτη της. Γιατί όπως λένε και στη Νομική: άλλο να γράφεις τον νόμο, κι άλλο να σου τον φέρνουν κατάμουτρα.
Δεν το κρύβουν στο Μαξίμου
Από το Μαξίμου δεν το κρύβουν: θέλουν να τελειώνουν. Και το λένε ξεκάθαρα στους αρμόδιους – ήτοι στο Υπουργείο Ενέργειας και στην ΕΔΕΥΕΠ. Η εντολή είναι μία: «τρέξτε τώρα». Οι τέσσερις περιοχές σε Πελοπόννησο και Κρήτη, ειδικά η θαλάσσια έκταση νότια του νησιού, έχουν πάρει φωτιά – όχι γεωλογικά (ακόμα), αλλά κυβερνητικά.
Ο διαγωνισμός πρέπει να έχει κλείσει το αργότερο μέχρι το τέλος του χρόνου. Γιατί; Γιατί περιμένει η Chevron. Και όταν περιμένει η Chevron, δεν την αφήνεις στην αναμονή. Ούτε της λες «πάρε ένα νούμερο και κάτσε».
Το παιχνίδι είναι γεωπολιτικό, ενεργειακό και προεκλογικό – όλα μαζί σε ένα. Αν πέσουν οι υπογραφές πριν αλλάξει ο χρόνος, θα πρόκειται για ένα ισχυρό σήμα στα διεθνή τραπέζια: η Ελλάδα παίζει μπάλα σοβαρά και με μεγάλους. Αρκεί, φυσικά, να μην αρχίσουν πάλι τα γνωστά… σεισμικά ρίχτερ της γραφειοκρατίας.
Ο Δένδιας, ο Άγνωστος και οι γνωστές αιχμές
Δεν του πολυάρεσε του Νίκου Δένδια η μεταφορά της αρμοδιότητας φύλαξης του Αγνώστου Στρατιώτη στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Μπορεί να μην το φωνάζει, αλλά το μούγκρισμα το ακούει όποιος ξέρει να αφουγκράζεται. Στο επιτελείο του κάνουν λόγο για «πρωτόκολλο» και «συμβολισμούς», στο Μαξίμου όμως άλλοι το διαβάζουν πιο… πολιτικά: λέγεται πως ήταν μια κομψή απάντηση στις δηλώσεις του υπουργού για τον Πάνο Ρούτσι. Ο νοών, νοείτω.
Ο ίδιος ο Δένδιας πάντως δεν κάθεται να χαλιέται. Βρίσκεται ήδη στο Ηνωμένο Βασίλειο και ετοιμάζει βαλίτσες για ΗΠΑ, με στάση στην Πολεμική Ακαδημία και επαφές υψηλού επιπέδου: από αξιωματούχους μέχρι πανεπιστημιακούς, με βασικό θέμα τη χρήση της τεχνολογίας στις σύγχρονες ένοπλες δυνάμεις.
Κάποιοι λένε ότι, όσο άλλοι μετράνε Εύζωνες και σημαιάκια, εκείνος στήνει συμμαχίες και διαβάζει μέλλον.
Ο Πιερρακάκης, η αριθμητική και το κενό του Ανδρουλάκη
Στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, ο Κυριάκος Πιερρακάκης δεν σήκωσε τους τόνους — σήκωσε, όμως, τα νούμερα. Και θύμισε στους παρόντες πως πίσω από τις προθέσεις κρύβεται η αριθμητική: ο Ανδρουλάκης στη ΔΕΘ υποσχέθηκε πακέτο 4 δισ. — χωρίς να πει ούτε πού θα τα βρει, ούτε πότε θα τα δώσει.
Με ύφος προγραμματιστή που δεν του βγαίνει το excel, ο Πιερρακάκης το είπε κομψά: «χωρίς ισοδύναμα, το κενό καλύπτεται μόνο με φόρους». Και κάπου εκεί χάθηκε το χαμόγελο από τα έδρανα του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, όσο κι αν θες να υποσχεθείς «παροχές με κοινωνικό πρόσημο», κάποιος πρέπει να πληρώσει το ταμείο.
Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης μπορεί να μην έχει το παλιό στυλ των σκληροπυρηνικών της Οικονομίας, αλλά ξέρει πώς να παίζει το παιχνίδι: τεχνοκρατικά, αθόρυβα και με τα Excel στο τραπέζι. Άσε που του πάει το νούμερο. Κυριολεκτικά.
Πετάει (ψηλά) ο Γλάρος
Ο Γλάρος του Σκλαβενίτη δεν φτιάχνει πια μόνο χαρτιά. Τώρα… μαγειρεύει. Κυριολεκτικά. Και κάποιοι στον κλάδο παθαίνουν δυσπεψία. Η «Αύρα ΜΑΕ», εταιρεία που στήθηκε το 2024 με χαμηλό προφίλ αλλά μεγάλες φιλοδοξίες, χτίζει στη Μαγούλα το μεγαλύτερο εργοστάσιο έτοιμων γευμάτων στην Ευρώπη.
Πόσες μερίδες είπαμε; Μέχρι και 250.000 την ημέρα – φαγητό για μια πόλη. Και το καλύτερο: όλα in-house, με φόντο τα ράφια του Σκλαβενίτη αλλά όχι μόνο. Στόχος είναι να «ταΐσει» και τρίτους, εστιατόρια, ξενοδοχεία, ακόμα και αλυσίδες με delivery.
Κάποιοι βλέπουν ήδη το νέο εργοστάσιο ως την «κουζίνα» του retail food service. Και ψιθυρίζεται ότι το πραγματικό στοίχημα δεν είναι οι χαρτοπετσέτες, αλλά η μπουκιά. Ο Γλάρος αλλάζει κλάση. Και με 300 άτομα προσωπικό, ε, δεν το λες και σπιτικό μαγειρείο…
