Ο μόνος σίγουρος
Το πρώτο τρίμηνο του 2026 αναμένεται ο τελευταίος ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βαθμολογεί καθημερινά το έργο των Υπουργών της κυβέρνησής του. Από τη μια η τήρηση των ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, θα αποτελέσει βασικό κριτήριο επιλογής ή απόρριψης προσώπων. Από την άλλη, οι επερχόμενες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, θα διαμορφώσουν –σε ένα βαθμό- τη νέα ανθρωπογεωγραφία επηρεάζοντας πιθανές εισόδους στο σχήμα. Σχετικά με τις επερχόμενες «διορθώσεις», τρεις – τέσσερις Υπουργοί θα πρέπει να είναι σε αναμμένα κάρβουνα, το ίδιο και αρκετοί υφυπουργοί. Κάποια ωστόσο αναξιοποίητα στελέχη της ΚΟ, θα πρέπει να ετοιμάσουν κοστούμια αφού στην εκπνοή της … οκταετίας, έχουν λαμβάνειν χαρτοφυλάκιο, ευθύνες και «δωρεάν» διαφήμιση στην εκλογική τους περιφέρεια αφού είναι γνωστό πως η καρέκλα μπορεί να δώσει ψήφους. Ο μόνος σίγουρος και για τη νέα χρονιά είναι λοιπόν ο … Πίνατ.
Υπουργείο ακούει;
Θέλεις να βγάλεις διαβατήριο γιατί το παλιό σου έχει λήξει. Πηγαίνεις στο ΑΤ, στο αρμόδιο τμήμα, με την παλιά σου ταυτότητα που επίσης έχει λήξει και χρήζει αντικατάστασης. Σε ενημερώνουν πως για να βγει το νέο διαβατήριο χρειάζεται νέα ταυτότητα. Ωστόσο, το «σύστημα» σου έχει κλείσει ραντεβού για τον…Μάρτιο του 2026. Νωρίτερα, ίσως, βρεις εμβόλιμο ραντεβού μόνο για λόγους υγείας ή ανωτέρας βίας (όπως σε ενημερώνουν προφορικώς). Με άλλα λόγια, αφού δεν υπάρχει με ευθύνη του κράτους ραντεβού «εδώ και τώρα» για ταυτότητα, θα περιμένεις άλλο τόσο και για το διαβατήριο και δε θα μπορέσεις να ταξιδέψεις. Το Υπουργείο ακούει; Ελλάδα- Έλλην πολίτης: 2-0.
Το χαρτάκι;
«Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη», έλεγε ένα παλιό σλόγκαν του Υπουργείου Οικονομικών που προέτρεπε τους καταναλωτές να ζητούν αποδείξεις για τη μείωση της φοροκλοπής. Το θυμήθηκα που λέτε ανήμερα των Χριστουγέννων στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς. Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 13:00. Τουλάχιστον τριάντα άτομα στη σειρά. Τα γλυκά έφευγαν δύο –δύο. Και οι αποδείξεις με το… στανιό. Όποιος έδινε κάρτα, έπαιρνε το μαγικό χαρτάκι. Όποιος επέλεγε μετρητά, εάν δε ζητούσε απόδειξη, δεν την ελάμβανε ποτέ. Στη εποχή των ψηφιακών συναλλαγών και του IRIS κάποιοι δε λένε να ξεκολλήσουν από τις παλιοσυνήθειες. Και «χρονιάρες μέρες», το εκμεταλλεύονται κάπως παραπάνω.
Στο φουαγιέ
Και εκεί που ο μεγάλος, άχαστος ηγέτης μιλούσε την Πάτρα, ένας φαν του Αλέξη μίλησε δυνατά και τον παρότρυνε να το ανακοινώσει. Ποιο; Το νέο κόμμα φυσικά. Ο Τσίπρας βεβαίως, παλιά καραβάνα, μόλις άκουσε το υπόκωφο γέλιο στην αίθουσα «πιάστηκε» σαν άλλος stand up comedian και έδωσε συνέχεια στο συμβάν καλώντας τους συνεργάτες του στις επόμενες εκδηλώσεις να αφήνουν στο φουαγιέ τους… ανυπόμονους.
Αλλαγές
Από το κακό στο χειρότερο το πάει το μεγάλο επιχειρηματικό καράβι, κάπου προς τα Νότια, «ο γιος του πατέρα του». Δε θα γράψω περισσότερα για την ώρα αλλά η πιάτσα γνωρίζει πως αν δεν υπήρχε ο μπαμπάς, το συγκεκριμένο στέλεχος (σήμερα), δε θα μετέφερε ούτε καφέδες. Για αλκοόλ, ούτε λόγος, γιατί θα το έπινε στους δρόμους και στους διαδρόμους. Και από κοντά το… κορίτσι του Μάη.
Ο Άδωνις, ο Κορνήλιος και το Υπουργείο Παιδείας
Ο Υπουργός Υγείας έγραψε τη «Ρώμη», το νέο του βιβλίο και το εξέδωσε στο πολυτονικό. «Στην ιστορική ορθογραφία της Ελληνικής Γλώσσης», όπως είπε.
Και επειδή πολλοί αναρωτήθηκαν, «γιατί;», ο ίδιος έδωσε την απάντησή του μέσα από ένα κείμενο του Κορνηλίου Καστοριάδου.
Σας το παραθέτουμε ολόκληρο, με την προτροπή να το διαβάσετε και εσείς και η κυρία Σοφία Ζαχαράκη, στο Υπουργείο Παιδείας:
«Ἂν δὲν θέλετε, κύριοι τοῦ ὑπουργείου, νὰ κάνετε φωνητικὴ ὀρθογραφία, τότε πρέπει ν’ ἀφήσετε τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, γιατὶ αὐτοὶ ποὺ τοὺς βάλανε ξέρανε τὶ κάνανε. Δὲν ὑπῆρχαν στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, γιατὶ ἁπλούστατα ὑπῆρχαν μέσα στὶς ἴδιες τὶς λέξεις. Αὐτοί, οἱ Κριαρᾶς καὶ οἱ ἄλλοι, τὰ κτήνη τὰ τετράποδα ποὺ ἔκαναν αὐτὲς τὶς μεταρρυθμίσεις —αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γραφεῖ στὶς ἐφημερίδες— δὲν ξέρουν τὶ εἶναι γλώσσα. Δὲν ξέρουν αὐτὸ ποὺ γνώριζε ἡ κόρη μου στὰ τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη καὶ μετὰ ἔψαχνε γιὰ τὶς συγγενεῖς της. Αὐτὸ εἶναι μιὰ γλώσσα. Ἕνα μάγμα, ἕνα πλέγμα, ὅπου οἱ λέξεις παράγονται οἱ μὲν ἀπὸ τὶς δέ, ὅπου οἱ σημασίες γλιστρᾶνε ἀπὸ τὴ μία στὴν ἄλλη, εἶναι μιὰ ὀργανικὴ ἑνότητα ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν μπορεῖς νὰ βγάλεις καὶ νὰ κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μιᾶς ψευτοκυβέρνησης, καθισμένος σ’ ἕνα γραφεῖο στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας. Ἡ κατάργηση τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ὀρθογραφίας, ποὺ εἶναι τελικὰ ἡ κατάργηση τῆς συνέχειας. Ἤδη, τὰ παιδιὰ δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ἐλύτη, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι γεμάτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν. Δηλαδή, πᾶμε νὰ καταστρέψουμε ὅ,τι κτίσαμε. Αὐτὴ εἶναι ἡ δραματικὴ μοίρα τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ».
